Eski bir hikaye anlatacağım size, benim hikayemi,
  Lise 2'nin ortalarında çok yakın bir arkadaşımla yürüyorduk.Kıştı, hava soğuktu biraz ama bizim sebebimiz başkaydı. Öylesine bir sigara yakmıştık.Daha önceden O da ben de denemiştik ama bu daha farklıydı.Deneyip de hiç beğenmediğimiz sigarayı -tam beceremeden de olsa- içiyorduk.Beğenmeye başlamıştık.Ben sigarayı nasıl daha artistik tutarım diye düşünürken, O , nasıl daha artistik üflenir diye kafa yoruyordu.Birkaç gün dışarıda ve hatta en işlek caddelerde, sokaklarda sigara içtik.İlk günkü tedirginliğimiz yerini "erkekliğe" bırakmıştı.Ulu orta içince daha da bir zevkli oluyordu meret...
  Hani hikayeler duyarsınız, her ana-baba anlatır.Kötü bir alışkanlıktır diye, kötü arkadaşlarınız başlatır diye.Ya da özenti derler sigara için ama ellerinden de hiç düşürmezler büyükler.O güne kadar aklımda iradeli olduğum fikri vardı ve tüm arkadaşlarım da iyiydi.Kötü bir arkadaşım olmadığından ve hiç özenmeyeceğimden başka şeylere ; sigara içmek bana hep uzak gelirdi.Çünkü annem de babam da gereğinden fazla sigara içer bizi dumana boğarlardı.Ben ünv. gidince bana sigara içirtmeye çalışacaklar, "Erkek adam içer" diyecekler ve ben de yıllardır hazırladığım lafımı bir tokat gibi çarpacaktım."Erkeklik iradedir, ciğerlerine dumanı kızlar da çeker".Sigaraya karşı çok yoğun bir nefret beslerdim içimde ve hiçbir zaman sigara içmeye özenmeyeceğimi düşünürdüm.Sonra içtim mi Marlbora  içmeliyim derdim.En iyisi olmalı diye düşünürdüm.Marlbora'ya harcayacağım parayı biriktirir neler neler alırım diye de düşünürdüm.Kısacası sigara içmemek için yüzlerce nedenim vardı.
  Üçüncü gün yine sigara içecektik.Birden "Dur yakmayalım, alışacağız" dedi arkadaşım.Haklıydım.Benim hiç kötü arkadaşım olmamıştı.O zaman farkettim nasıl bir yanlış yaptığımı ve üçüncü günde bırakmak bana çok daha kolay gelmişti.İçmedik, sonraki gün de içmedik.Hala içmiyoruz ve içmeyeceğiz.O'nun adına da konuşabiliyorum çünkü artık eminim.
  Sigara ile ilgili konuşmam, çünkü kimse sizin sözünüzle sigarayı bırakmaz.Sigarayı kendi iradesiyle de bırakamaz.Bıraksa da tekrar başlar.Sigarasız bir yaşamın tek yolu var: Başlarken bırakmak.Herkesin etrafında sigara içme diyen bir büyüğü vardır -ki genelde büyükler pek dinlenmez-.Ben size sigara içmeyin demedim, bir başkasının ya da sizin muhtemel hikayenizi de anlatmadım.Kendi hikayemi anlattım.Bazı olaylar başınıza hiç gelmeyecekmiş gibi gelir.Ya da her olaya önceden hazırlıklı olduğunuzu düşünürsünüz.Eminim ki o gün o sigarayı içseydim, sigarayı hiç bırakamayacaktım.

  Bu siteye 14 ayda 22.000 kişi girmiş.Bu yazıyı okuyup 1 kişi bile sigaraya hiç başlamasa bana yeter

[      B u   y a z ı   D o s t u m  E r k a n ' a   v e   k ü ç ü k   t i r y a k i ' y e   i t h a f   e d i l m i ş t i r      ]